KPZ

ေကပီဇက္ စကၤာပူေရာက္ကတည္းက သၾကၤန္ပြဲကို သြားတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ရွားပါတယ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူတူ စကၤာပူႏိုင္ငံရဲ႕ အၾကီးမားဆံုးေသာ သၾကၤန္ၾကီးကို သြားေရာက္ဆင္ႏႊဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဟုတ္ပရွင္ .. အင္မတန္ကို ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ သၾကၤန္ၾကီးပါပဲ။
မိုးပ်ံေနတဲ့ တိုက္ေတြၾကားမွာ က်မတို႕ရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရး စင္ေလးက ေသးေသးေကြးေကြး ခ်စ္စရာေလးပါ။
စင္ရဲ႕ အျမင့္ကလည္း က်မတို႔ ရန္ကုန္က ရပ္ကြက္စင္ထက္ေတာင္ နိမ့္ပါေသးတယ္

စင္ရဲ႕ အကြက္အကြင္းေကာင္းေကာင္းေရွ႕မွာ VIP ေတြအတြက္တဲ့ ေသခ်ာ ျပင္ဆင္သတ္မွတ္ထားလို႔ ...
သူတို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ VIP ေတြကလြဲရင္ က်န္တဲ့ သူေတြက ေခၽြးတစ္လံုးလံုးနဲ႔ ေရွ႕ကို တိုးေ၀ွ႕ၾကည့္ရပါတယ္။ VIP ဆိုတဲ့ လူတန္းစားကို ဘယ္ေပတံနဲ႔မ်ား တိုင္းတာပါလိမ့္ေနာ္။ သိခ်င္စမ္းပါဘိ။ က်မေတြ႕တာေတာ့ ျမန္မာ သံရံုးက လူေတြပဲေတြ႕ပါတယ္။ ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ။ က်မတို႔ ျမန္မာေတြ ဒုကၡေရာက္ရင္ မတရားဖိႏွိပ္ခံရရင္ မကူညီႏိုင္တဲ့..အခြန္ေငြေကာက္ဖို႔သာ စဥ္းစားတဲ့ လူေတြက VIP တဲ့ေလ။ ေလးစားဖြယ္ ေကာင္းေလစြ။ ။

အလုပ္ေတြပင္ပန္းလို႔ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္းျဖစ္ေနတဲ့ ၾကားကေန ကိုယ့္ရိုးရာ အတာသၾကၤန္ကို လာဆင္ႏႊဲတာေတာင္ ကန္႕သတ္ ခြဲျခားမႈေတြနဲ႔ ပါလား။ မျမင္ရလို႔ တိုးေ၀ွ႕ၾကည့္ေတာ့လည္း စည္းကမ္းရွိပါတဲ့ ။ အင္း တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနပီ။
ရြြ႕ံေတြ ဗြက္ေတြၾကားကေန ပြဲပီးတဲ့ အထိ မျမင္ရတာေတာင္ အားၾကိဳးမာန္တက္ အားေပးတဲ့ ျမန္မာေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ ခ်ီးက်ဴးစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ ဘယ္လိုေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုး ျမန္မာ ႏွစ္သစ္ကူး အခါသမယမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလို႔ ေကပီဇက္ မွ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္.......

ဒီလိုအခ်ိန္မွာ က်မသတိရ ေက်းဇူးတင္မိတာက လက္နဲ႔ ပံုဆြဲတတ္ေအာင္ ( Hand Drawing )စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ ၀ိုင္တီယူက ဆရာၾကီး ဦးသိန္းထြန္းေအာင္၊ ေအာ္တိုကဒ္ကို သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့ ဆရာဦးေက်ာ္စိန္၊ QuickCAD ကဆရာ ဆရာမမ်ား၊ SunTech ကဆရာ ဆရာမမ်ားႏွင့္အတူ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာေတြ အားလံုးပါ။

ဘေလာ့နဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီး ပထမဦးဆံုး ေက်းဇူးတင္ရမွာက က်မစိတ္ကူးေတြကို လက္ေတြ႕ ျဖစ္လာေအာင္ စတင္အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးခဲ့တဲ့ ကိုZYHပါ။ က်မက စိတ္ကူးသာရွိျပီး လက္ေတြ႕ ျဖစ္လာေအာင္ မလုပ္ႏိုင္တာကို လုပ္ေပးခဲ့သလို ဘေလာ့နည္းပညာေတြကို သင္ၾကားေပးခဲ့တဲ့သူပါ။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ပထမဦးဆံုး ေကာ္မန္႔လာေရး ဆံုးမေပးတဲ့ ကိုမီထရို ပါ။
သူေပးခဲ့တဲ့ ေကာ္မန္႔ေၾကာင့္ ဒီဘေလာ့ကို က်မ ေပါ့ေပါ့ တန္တန္ မလုပ္ရဲေတာ့တာပါ။ ခုခ်ိန္ထိလည္း ဘေလာ့ ေရးခ်င္စိတ္ေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတိုင္း အဲဒီ့ ေကာ္မန္႔ကို ျပန္ျပန္ဖတ္ပီး အားယူရတုန္းပါ။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ စကားတင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ဆိုဆို ရည္ရြယ္မွန္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ေစနဲ႔ေနာ္ ညီမေလးလို႔ ဆံုးမၿပီး ဘေလာ့မွန္မွန္ေရးဖို႔ အျမဲတေစ ဆံုးမတဲ့အျပင္ က်မရဲ႕ ပို႔ေတြကို သူ႔ဘေလာ့မွာပါ ေဖာ္ျပေပးခဲ့တဲ့ ကိုဘလူးဖီးနစ္။ က်မဒီဘေလာ့ကို ျမန္မာျပည္က လူေတြပါ ဖတ္လို႔ရေအာင္ ဒိုမိန္း၀ယ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုေတာ့လည္း မအားတဲ့ၾကားကေန အစအဆံုး လိုက္လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။

က်မဘေလာ့ စေရးကတည္းက လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို အျမဲကူညီ ပံ့ပိုးေပးခဲ့သလို အခုအခ်ိန္အထိ က်မမသိတဲ့ အရာအေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကို သင္ၾကားေပးေနတဲ့ ကိုဆန္းလင္းထြန္း။
က်မဘေလာ့ရဲ႕ Contributor တစ္ဦးျဖစ္တဲ့အျပင္ စာမေရးရင္ ေရးခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာေအာင္ တိုက္တြန္းတတ္ေသာ စိတ္ရဲ႕ ေစရာကို နာခံတတ္တဲ့ ကိုမိုးျမင့္တိမ္၊ က်မမသိတာေတြ ေလွ်ာက္ေမးရင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖေပးတဲ့အျပင္ စာမေရးရင္ ဂ်ီရိပ္မွာ လာလာဆူတတ္တဲ့ ကိုဖိုးေမာင္( Happycloud ) နဲ႔အတူ က်မဘေလာ့ကို ပို႔စ္အသစ္ ရွိရွိ မရွိရွိ လာလည္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ ပါေၾကာင္းနဲ႔ ဒီဘေလာ့ေလး ဒီ့ထက္ပိုမို တိုးတက္ေစဖို႔ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကပါလို႔ ေတာင္းဆို ပါရေစေနာ္။

တႏွစ္ေတာင္ ျပည့္သြားပီ။ တိတိက်က် ေျပာရရင္ ဝင္႐ိုးေပၚမွာ သူ႔ဘာသာသူလည္ရင္း ေနကိုပတ္ေနတဲ့ ကမာၻႀကီး တစ္ပတ္ျပည့္သြားတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ေကပီဇက္ကို သိခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ ေအာ္တိုကဒ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေလး ေရးခ်င္တယ္၊ ေလ့လာသူေတြအတြက္ ဘေလာ့ဂ္ေလးေပၚက တဆင့္ မိမိတို႔ သိရွိသမွ်ကို မွ်ေဝၿပီး အက်ဳိးမ်ားေစခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဒါဟာ တကယ္ေကာင္းတဲ့ အိုင္ဒီယာပါ။ ေပၚပင္ေတာ့ မလုပ္နဲ႔၊ ဇြဲနဲ႔ တစိုက္မတ္မတ္ လုပ္သြားဖို႔ အႀကံေပး တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ ခဏေလာက္ေလး ေကာက္႐ိုးမီးလို ဟုန္းခနဲ႔ ထေတာက္ၿပီး ၿငိမ္းသြားမွာမ်ဳိး မလုိလားလို႔ပါ။

ဒါေပမယ့္ ေကပီဇက္က တကယ္ကို ေစတနာ အျပည့္နဲ႔ ရွားပါးတဲ့ အားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြကို အသံုးခ်ၿပီး သူသိထားသမွ် ေအာ္တိုကဒ္ ပညာေတြ၊ က်ဴတိုရီယယ္ေတြ၊ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြပါ မက်န္ မွ်ေဝေပးခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အားထုတ္မႈေၾကာင့္ ဒီေအာ္တိုကဒ္ ပညာကို ေလ့လာသင္ယူလိုတဲ့ သူေတြလည္း ဘေလာ့ဂ္ေပၚကတဆင့္ ေကာင္းေကာင္း ေလ့လာႏိုင္ခဲ့တယ္။ ျပည္တြင္းက ဖတ္႐ႈေလ့လာသူေတြ အဆင္ေျပေအာင္ အခုလက္ရွိ ဒိုမိန္းကို ကိုယ္တိုင္စိုက္ထုတ္ ဝယ္ယူၿပီး ပညာဒါနျပဳခဲ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ သူမကိုယ္တိုင္က စကၤာပူမွာ ေအာ္တိုကဒ္နဲ႔ အသက္ေမြးေနတဲ့သူ ျဖစ္တာေၾကာင့္ စကၤာပူမွာ ႀကံဳရတဲ့ ေအာ္တိုကဒ္သမား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳေတြ၊ စကၤာပူကို အလုပ္လာလုပ္ခ်င္တဲ့ သူေတြအတြက္ သိထားရမယ့္ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ လမ္းညႊန္ေဆာင္းပါးေတြပါ ေရးသားမွ်ေဝခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။

“AutoCAD ဆြဲတာဟာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အႏုပညာတစ္ရပ္ပါပဲ။ အေမတစ္ေယာက္က သားသမီး တစ္ေယာက္ကို ပံုသြင္းသလို၊ ဥယ်ာဥ္မႈး တစ္ေယာက္က ပန္းပြင့္တစ္ပြင့္ကို ဖန္တီးသလို၊ AutoCAD Drawingတစ္ခုကို ကိုယ္လိုရာ ပံုသြင္းႏိုင္ပါတယ္” လို႔ ခံယူထားတဲ့ ေကပီဇက္ရဲ႕ ပညာဒါနပန္းခင္းေလးဟာ တႏွစ္တာဆိုတဲ့ ကာလေလး အတြင္းမွာ တန္ဖိုး မျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ေဆာင္းပါး (ပို႔စ္)ေပါင္း ၇၀ နီးပါး၊ တနည္းအားျဖင့္ ေစတနာပန္းပြင့္ေပါင္း ၇၀ နီးပါးနဲ႔ ေဝဆာေနတာကို စာဖတ္သူတို႔လည္း ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။

ဒီကမာၻႀကီးေပၚမွာ လူသားေတြ ဆက္လက္ေနထုိင္ ေနသေရြ႕ လူသားေတြရဲ႕ ေနထိုင္မႈဘဝကို ျပည့္စံုကံုလံုေစဖို႔၊ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လူမႈဘဝကို ရရွိဖို႔ လူသားေတြကပဲ ဆက္လက္ ႀကံေဆာင္ေနၾကအံုးမွာပါပဲ။ လူေနမႈဘဝရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ရပ္ျဖစ္တဲ့ အေျခခံ အေဆာက္အအံုေတြကို တပ္ဆင္၊ တည္ေဆာက္၊ ထုတ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ ဒီဇိုင္းပံုထုတ္ အတတ္ပညာကလည္း အေရးပါတဲ့က႑တစ္ရပ္ အၿမဲတေစ ပါဝင္ေနအံုးမွာပါပဲ။ ေရွးတုန္းက စာရြက္ေပၚမွာ လက္နဲ႔ေရးဆြဲခဲ့ၾကၿပီး အခုေခတ္ေတာ့ ကြန္ျပဴတာ အကူအညီနဲ႔ဆြဲၾကလို႔ လုပ္ငန္းေတြလဲ ပိုမိုျမန္ဆန္လာပါတယ္။ တိုးတက္ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ေခတ္ျဖစ္လုိ႔ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ေအာ္တိုကဒ္ကို အသံုးျပဳေနေပမယ့္ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ေအာ္တိုကဒ္ထက္ ပိုေကာင္းတဲ့ ေဆာ့ဖ္ဝဲေတြကို အသံုးျပဳခ်င္ ျပဳၾကမွာပါ။ အဲဒီအခါက်ရင္ ေကပီဇက္ရဲ႕ ေအာ္တိုကဒ္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေကပီဇက္ရဲ႕ ပုံဆြဲအႏုပညာလို႔မ်ား ျဖစ္လာမလားလို႔ ေတြးၾကည့္ရင္း….။

ကမာၻႀကီးကေတာ့ သူ႔ဝင္႐ိုးေပၚသူလည္ရင္း ေနကို ပတ္ေနအံုးမွာပါပဲ။

ႏွဖူးေၾကာရံႈ႕ကာ မ်က္လံုးကို အားစုိက္ၾကည့္ေနရသည္။ တေနကုန္စူးစိုက္ ၾကည့္ကာ လုပ္ေနရသျဖင့္ အျမင္အာရံုတို႔ ပင္ပန္းကာ မ်က္ခြံတို႔ေအာင့္လာသည္။ ကြန္ပ်ဴတာ စကရင္ကို အသာမ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သည္။ မ်က္စိကို အသာပိတ္ကာေခတၱ အနားယူ လုိက္သည္။ လက္မႏွစ္ဖက္ျဖင့္ နားထင္ေၾကာ၊ နဖူးေၾကာ၊ မ်က္ခံုးေၾကာေတြ ေလွ်ာက္ႏွိပ္ေနလိုက္သည္။ အသက္ကို ခပ္ျပင္းျပင္းတခ်က္ရႈလိုက္ရင္း တေန႔တာ အလုပ္မ်ားကို ျပန္လည္ လက္စသက္ေနရသည္။


၀န္ထမ္းအေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္ကုန္ၾကၿပီျဖစ္သည္။ ဒီအလုပ္ျဖင့္ လုပ္ေနသည္မွာ အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည္။ တခါတေလ ေတာ့လည္း ၿငီးေငြ႔လာသည္။ လက္စသက္ ဆြဲၿပီးသျဖင့္ File ကို save လုပ္ သိမ္းဆည္းလိုက္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာကို ပိတ္၍ အသာေခါက္ၿပီး အိတ္အတြင္းထည့္ကာ ျပန္ရန္ျပင္လုိက္သည္။ ဖယ္ရီ ကားေပၚ ေရာက္ေတာ့ လူမွာ သိပ္မလႈပ္ခ်င္ေတာ့။ ဇာတ္ေၾကာေတြတင္းေနသည္။ ေခါင္းကို ဘယ္ညာဆက္ကာ အေၾကာေျဖေလ်ာ့လိုက္သည္။ ကြန္ပ်ဴတာ အိတ္ကို ထိုင္ခံုေဘး အသာခ်ကာ ဦးေခါင္းကို ခံုေနာက္ကိုမွီကာ မွိန္းေနလိုက္သည္။ မ်က္စိမွိတ္ရင္း ေပၚလာသည္က ဒီအလုပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည့္အေၾကာင္းမ်ား။

“ေဟ့ေကာင္ ငါေတာ့ ပုံဆြဲတာ ၀ါသနာပါတယ္ကြာ”

“ဒီေတာ့ ေနာင္ဆို ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ ပံုဆြဲတက္ခ်င္တယ္ကြာ”

သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို ေျပာခဲ့ၿပီး site မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း တက္ျဖစ္ခဲ့သည္က Auto CAD ဆိုတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ ပံုဆြဲလို႔ ရႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ သင္တန္းေပါ့။

ေက်ာင္းၿပီး Site ထဲမွာ အုလုပ္လုပ္ေနတာ အေတာ္ၾကာၿပီ… ကြန္ပ်ဴတာက အစိမ္းလိုျဖစ္ေနသည္။ သင္ေပးတဲ့ ဆရာမေလးက ကို႔ထက္အသက္ငယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုပင္ ျပန္ေၾကာက္သလိုျဖစ္ေနသည္။ သူစတင္သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဒီ Auto CAD ပညာႏွင့္ ခုအသက္ေမြးေနရတာဆိုေတာ့ ဆရာမေလးကို ေက်းဇူးတင္မိသည္။

Auto CAD ဆိုတာ အလြန္ထူးျခားတဲ့ Software Program တစ္ခုပါ။ သူ႔ကိုစေတြ႔ခ်ိန္ မွာပဲ။ အနက္ေရာက္စက ရင္ေပၚမွာ ၾကက္ေျခခတ္ cross hair ေလးက ကိုယ့္ကို ေျပာင္ျပသလိုပဲ။ ေနာင္တခ်ိန္မွာ မင္းႏွင့္ငါ အရင္းႏွီးဆံုးေတြ ျဖစ္ၾကရမွာ။ မင္းရဲ႕ အလုပ္ခြင္ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ငါ့ရဲ႕ ၾကက္ေျခခတ္သေကၤတကေလးႏွင့္ ပံုတစ္ပံုၿပီး တစ္ပံုဆြဲ ရမွာေပါ့ကြလို႔ ေျပာလိုက္သလိုပါ။

Auto CAD ဆြဲမယ္ဆိုရင္ အရင္ဆံုးအေရးႀကီးတာက ကိုယ့္ရဲ႕Drawing ဖိုင္ကို Setting လို လုပ္မို႔ပါ။ ပထမဆံုး Unit ကို အဓိကေရႊးရမယ္။ ကြန္မန္းေနႏွင့္ UN Enter ရိုက္ၿပီး ၀င္ရင္ ေပၚလာတဲ့ Box မွာ Unit ေတြ ခ်ိန္ေပးရမွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ဘာယူနစ္ သံုးမယ္ ဆိုတာ အရင္ႀကဳိေရြးေပးရတယ္။ အဲဒါ ပုံအသစ္တစ္ပံုစဆြဲရင္ အရင္ဆံုး လုပ္ရမယ့္ အခ်က္ပဲ။ အဲဒါေတြၿပီးရင္ေတာ့ ကိုယ္ဆြဲခ်င္တဲ့ ပံုကိုဆြဲႏိုင္ၿပီေလ။ ဆရာမေလးရဲ႕ သင္တန္းအစမွ Intro လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ Unit အေၾကာင္း၊ Limit အေၾကာင္း၊ Drawing Area အေၾကာင္း စတာေတြေပၚလာသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ Line, Rectangle, Circle, Arc, Point စတဲ့ ငယ္ငယ္က ဆြဲခဲ့ရတဲ့ ဂ်ီၾသမႀတီ ပုံဆြဲနည္းေတြကို Darw Menu ေအာက္ကဆြဲနည္း၊ Command Line မွာ Keyboard ကေန Command ေပးၿပီး ဆြဲနည္း၊ ေနာက္ Icon ေလးေတြကလစ္လုပ္ျပီးဆြဲတဲ့နည္း စတာေတြ တဆင့္ျခင္း သင္ေပးခဲ့တယ္။

Draw Command ေတြ စံုေတာ့ Modify Command ေတြ သင္ေပးျပန္တယ္။ အဲဒါေတြက ဆြဲၿပီးသား ပံုေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပန္ျပင္ေျပာင္းလဲ ခ်င္တဲ့ အခါမွာ သံုးရတာေပါ့။ Copy ကူးတာ၊ Move လုပ္တာ၊ ေနာက္ပိုေနတဲ့ အစေလးေတြ ျဖတ္ထုတ္ခ်င္တဲ့ အခါေတြ၊ လုိေနတဲ့ Line ေတြကို ဆန္႔ထုတ္ခ်င္တဲ့အခါေတြမွာ သံုးရတဲ့ Command ေတြအေၾကာင္းေပါ့။ အဲဒါေလးေတြ အေတာ္စံုလာေတာ့ ပံံုေလးေတြ စဆြဲတယ္။ အေျခခံပံုေလးေတြပါပဲ။ တံခါးေတြ၊ ျပဴတင္းေပါက္ေတြေပါ့။ ေနာက္ေတာ့လည္း အ၀ိုင္းေတြပါလာတဲ့ စက္ပစည္း အစိတ္အပိုင္းပံုေတြ ဆြဲခဲ့ရျပန္ တယ္။

ဆြဲရင္းႏွင့္ပဲ Rotate လုပ္တာေတြ၊ Array ပြားတာေတြ၊ Mirror လုပ္တာေတြတိုးၿပီး သင္လာခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ သင္ေနရင္းမွားသြားခဲ့ရင္ ျပန္လုပ္ခဲ့တာက U Enter (Undo) Command ေပါ့။ အရမ္းႏွစ္သက္တဲ့ Command ေလးေပါ့။ ဆြဲၿပီးမွားရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မွားၿပီး ဖ်က္မိရင္ပဲျဖစ္ျစဖ္ Undo Command ေလးက အဆင္ကို ေျပလို႔။ တခါတေလ Undo ေတြမ်ားလို႔ Redo ျပန္လုပ္ရတာရွိေသး။ အဲဒီတုန္းက Auto CAD version နိမ့္ေတာ့ Redo ကို တစ္ႀကိမ္ပဲ ျပန္လုပ္ခြင့္ေပးတယ္။ စိတ္ထဲမွာ နည္းနည္းမတရား ဘူးလားလို႔ ခံစားရတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ Undo Command ေလးကေတာ့ အႏွစ္သက္ ဆံုးပဲ။ တခါတေလဘ၀မွာ အဲဒီလို Undo မ်ားလုပ္လို႔ရရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း မလဲေပါ့။ Undo လုပ္လိုက္၊ ျပန္ျပင္လုိက္ႏွင့္ အမွားေတြ ခဏခဏမ်ားတဲ့ ဘ၀မွာ Undo ခဏခဏ ေခါက္ၿပီး အသစ္က ျပန္စခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ မၾကာမၾကာ ေပၚလာ တတ္တယ္။

ဒီလိုႏွင့္ ေနာက္ပိုင္း 3D (သံုးဖက္ျမင္) ပံုေတြဆြဲတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာတယ္။ ကုုဗတံုးေတြ၊ စက္လံုးေတြ၊ ထုလံုးရွည္ေတြ၊ ထုခၽြန္ေတြ၊ လက္ေကာက္ကြင္းပံုစံေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ဆြဲရျပန္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အဲဒါေတြကို ေပါင္းတဲ့နည္း၊ ျဖတ္ထုတ္တဲ့ နည္း၊ တူတဲ့အပိုင္းျဖတ္ယူတဲ့နည္းေတြ သင္ရၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း အလုပ္က အဆင္ မေျပတာႏွင့္ သင္တန္းကို ဆက္မတက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အေရးႀကီးဆံုး ျဖစ္တဲ့ Print ထုတ္တာေလးေတာင္ မသင္ခဲ့ရဘူး။ ေနာက္ site တစ္ခုအေျပာင္းလုပ္ရင္း သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေကာင္းမႈႏွင့္ Auto CAD ဆြဲတဲ့ အလုပ္တစ္ခုကို ရပါေလေရာ။ ဒီလိုပဲ မတတ္ တတက္ဆြဲရင္း သူငယ္ခ်င္းဆီက သင္လုိက္၊ အလုပ္အတူလုပ္တဲ့ ဆရာဆီက မသိတာေမးလိုက္၊ စာအုပ္ေတြ၀ယ္ၿပီး ဖတ္လိုက္ေလ့လာလိုက္တာ အေတာ္ေလး အဆင္ေျပ ကၽြမ္းက်င္လာခဲ့တယ္။

သင္တန္းက သင္ခဲ့ရတာ ဘာမွ မဟုတ္ပါလားလို႔လည္း သိလာခဲ့တယ္။ အလုပ္မွာ အဆင္ေျပေျပဆြဲႏိုင္လာခဲ့တာေပါ့။ ဒါေတာင္ စိတ္ညစ္စိတ္ပ်က္ခဲ့ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ အားတင္းရင္း ေလ့လာရင္းႏွင့္သာ အဆင္ေျပခဲ့ရတာပါ။ အခု Auto CAD ႏွင့္ အသက္ေမြးေနရၿပီ။ ပထမဆုံုး သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမေလးကို ေက်းဇူးတင္သလို အတူလက္တဲြေခၚခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ၊ အလုပ္ခြင္က ဆရာသမားအားလံုးရဲ႕ ေက်းဇူးေတြေပါ့။ အဲဒါေတြ စဥ္းစားရင္း ဘာလိုလိုႏွင့္ ကားေတာင္ အေဆာင္နားေရာက္ လာတယ္။

ကိုယ့္ရဲ႕ Auto CAD သမားဘ၀ အေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း ညီမေလး KPZ က သူရဲ႕ Blog ၁ႏွစ္ျပည့္ ေရးေပးပါဆိုတာ သတိရလိုက္မိသည္။ Auto CAD ေမာင္ႏွမေတြ… သူက ကိုယ့္ထက္ အမ်ားႀကီး ေတာ္တယ္။ ေစတနာေတြလည္းမ်ားတယ္။ သူရဲ႕ ေစတနာက သူ႔ Blog ကို၀င္ၾကည့္တာႏွင့္ သိႏိုင္တယ္။ လိုအပ္မယ့္ အခ်က္အလက္ ေတြ၊ သင္ခန္းစာေတြ သူ႔ Blog ေလးမွာ အေတာ္မ်ားမ်ား စုေစာင္းသိုမွီးထားတာပဲ…. သူေျပာဖူးတဲ့ စကားေလးလည္း ၾကားေယာင္မိေသးတယ္။ “အစ္ကိုေရ ျမန္မာႏိုင္ငံက Auto CAD ေလ့လာခ်င္တဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအတြက္ အဓိက ရည္ရြယ္တာ ပါတဲ့။” အင္းေကာင္းလိုက္တဲ့ ေစတနာေလး။ စိတ္ထဲမွာ ေလးစားရင္း အႀကိမ္ႀကိမ္ သာဓုေခၚေနမိပါတယ္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံက နည္းပညာခ်ိဳ႕တဲ့ ငတ္မြတ္ေနၾကတာ မဟုတ္လား။ အဲဒီေတာ့ အမွန္တကယ္ ေလ့လာခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ တဖက္တလမ္းက အမ်ားႀကီး အေထာက္အကူ ျဖစ္ေစပါတယ္။

အခုဆိုသူ႕ကို တခ်ိဳ႕ကဆရာမေလးလုိ႔ေခၚေနၾကၿပီ။ တကယ္လည္းဟုတ္ေနတာပါ။ ေျပာရင္ သူ႕မွဆရာစိတ္ဓါတ္ရွိတယ္ေလ။ မအားမလပ္ အလုပ္ေတြၾကားက သူစုေဆာင္းေလ့လာထား တာေတြကို ျပန္ၿပီး မွ်ေ၀ေပးေနတာဟာ ေတာ္႐ံုလူ ဘယ္လြယ္မလဲ။ ေ၀းေ၀းရွာစရာ မလုိဘူး က်ေနာ္ ဖိုးေမာင္ကိုပဲ ၾကည့္။ အဲဒါမ်ိဳးမလုပ္ႏိုင္ဘူးဗ်။

အဲဒါက သူ႔ဘ၀၊ သူ႔ေစတနာ၊ သူ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြရဲ့ အသီး အပြင့္ေတြပဲ အဟုတ္လား။ ခုဆို ညီမေလး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တဲ့လမ္းေလး… အဲ…တည္ေဆာက္လာခဲ့တဲ့ နည္းပညာအိမ္ေလး (၁) ႏွစ္ျပည့္ ခဲ့ ၿပီတဲ့။

အသီးအပြင့္ေတြ ေ၀ဆာေနတဲ့ ဒီအိမ္ကေလး ဟာ ခုဆို AutoCAD ေလ့လာခ်င္သူေတြအတြက္ ဥယ်ာဥ္ေလးသဖြယ္၊ ျပတိုက္ေလးအလား၊ စာသင္ခန္းေလးပမာ ေတြ႕ႏိုင္ၿပီေပါ့။

အစ္ကိုတစ္ေယာက္လုိသေဘာထားၿပီး တခါတေလ သူ႕ကိုဆရာ သြားလုပ္မိတတ္ေသးတယ္။ အဲဒါဆိုသူကလည္း အစ္ကုိလုပ္ေပးၿပီးတာပဲ ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဆီျပန္လာပတ္ေတာ့ အသာေလးေခါင္းပုေနရေတာ့တယ္။ လူဆိုတာကလည္း ခက္သား။ ကိုယ္မလုပ္တတ္ မလုပ္ခ်င္သာေနမယ္ လုပ္ၿပီးသားသူကိုေတာ့“ ဟိုလုိလုပ္ပလား၊ ဒီလိုလုပ္ပလား၊” လို႔ ဆရာေတာ့ ၀င္လုပ္ခ်င္ တတ္ၾကတယ္မဟုတ္လား။ ေနာက္ေတာ့လည္းကိုယ့္ဘက္ မွ်ားဦးလွည့္မွာေၾကာက္လုိ႔ ခပ္ကုပ္ကုပ္ပဲ ေနရေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ ခုအမွတ္တရေလးေရးေပးပါ ခိုင္းေတာ့ တတ္သေလာက္ကေလးစဥ္းစားရင္း ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ကေလး ေရးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။

“ညီမေလးလည္း သူမ်ားေတြကို ပညာဒါနျပဳရင္း ကိုယ္တုိင္လည္း အသိပညာေတြ ပိုမိုျမင့္မားတိုးတတ္ပါေစဗ်ာ။”
ဖိုးေမာင္(Happycloud)
 

" ကလင္ ကလင္ ကလင္ ကလင္......."

အိပ္ယာေဘးမွ ႏႈိးစက္၏ ေအာ္ျမည္သံေၾကာင္႔ ႏွစ္ျခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနေသာ ကြ်ႏု္ပ္လန္႔ႏိုးလာခဲ႔ေလ၏ ။ အိပ္မႈန္စံု၀ါး မ်က္လံုးအစံုကို ၾကိဳးစားအားယူ၍ ဖြင္႔ရင္း နာရီႏိႈးစက္ကို လွမ္းပိတ္လိုက္သည္။ေ၀၀ါးတဲ႔ အသိအာရံုႏွင္႔ လုိက္ဖက္စြာပင္ ၾသကာသေလာက ကလည္း ႏွင္းမႈန္မ်ားၾကားထဲ ေ၀၀ါးေနဆဲ။

ကြ်ႏု္ပ္သည္လည္း အိပ္ယာမွထ၍ မ်က္ႏွာသစ္၊သြားတိုက္အမႈကို ျပဳကာ ကြ်ႏု္ပ္လြန္စြာမွ ႏွစ္သက္လွစြာေသာ ပရီးမီးယားဟု ေခၚတြင္သည္႔အသင္႔ေဖ်ာ္စပ္

ေသာက္သံုးႏိုင္ေသာ ေကာ္ဖီတစ္ထုပ္ကို ေဖာက္၍ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေဖ်ာ္ကာ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕တြင္ ထိုင္၍ညကဆြဲ၍ မျပီးေသးေသာ ပံုအားလက္စသတ္ရန္ကြန္ပ်ဴတာကို ဖြင္႔လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တစ္ပိုင္းတစ္စျဖစ္ေနေသာ ပံုအားလက္စသတ္ အျပီးဆြဲလိုက္ေလသည္။ ပံုအားလံုး အေခ်ာသတ္ျပီးစီး သြားခ်ိန္တြင္ ေစာေစာက ေသာက္ခဲ႔ေသာ ေကာ္ဖီေၾကာင္႔ ခံတြင္းခ်ဥ္လာသည္ျဖစ္သျဖင္႔ ကြ်ႏ္ုပ္လြန္စြာမွ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္လွ၍ သြားေလရာေနရာတိုင္းလိုလို၌ ပါတတ္ေသာ လန္ဒန္ဟုေခၚတြင္သည္႔ စီးကရက္ဗူးအတြင္းမွ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ထုတ္ကာမီးညိွဖြာရိႈက္လိုက္ေလ၏ ။ထိုသို႔ရိႈက္ဖြာျပီးေနာက္ မီးခိုးေငြ႔မ်ားအား ျဖည္းညွင္းစြာ မႈတ္ထုတ္လိုက္ရင္းမွ အၾကည္႔က စားပြဲေပၚတြင္ ေထာင္ထားေသာ ျပကၡဒိန္ဆီသို႔ မ်က္လံုးေရာက္သြားမိသည္။

" ႏို၀င္ဘာလ ၁၅ရက္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ "

ျပကၡဒိန္မွ ညြန္ျပေရာက္ရွိေနေသာ ရက္စြဲကို ၾကည္႔ကာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ဦးေႏွာက္ထဲသို႔ အသိတစ္ခု လက္ကနဲ ၀င္ေရာက္လာခဲ႔သည္။

" ဒီေန႔ ညီမ ေကပီဇက္၏ ေအာ္တိုကတ္ ဘေလာ႔ခ္တစ္ႏွစ္ျပည္႔တဲ႔ ေန႔ပါလား"

ဟုတ္ပါသည္။ ညီမေကပီဇက္၏ ေအာ္တိုကတ္ ဘေလာ႔ခ္ကို စတင္ေရးသားခဲ႔သည္မွာ ယေန႔ဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္တင္းတင္းပင္ျပည္႔ခဲ႔ေခ်ျပီ။ ထိုတစ္ႏွစ္တာကာလ

အတြင္း သူမ၏ၾကိဳးပမ္းမႈမွာ ဂုဏ္ယူအားက်စရာပင္ျဖစ္ေလသည္။ ကြ်ႏု္ပ္ဘေလာ႔ခ္ေလာကသို႔ စတင္၀င္ေရာက္စဥ္ကပင္ ညီမေကပီဇက္၏ ေအာ္တိုကတ္ဘေလာ႔ခ္ကို သိရွိခဲ႔ေလသည္။ ကိုယ္တိုင္ကပင္ ေအာ္တိုကတ္ႏွင္႔ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသူ ျဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦး ျဖစ္သည္႔အေလ်ာက္ အင္ဂ်င္နီယာဘာသာရပ္ႏွင္႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေသာ ဘာသာရပ္မ်ားအား စိတ္၀င္စားသည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ နည္းပညာျဖန္႔ေ၀ေနေသာ ထူးျခားသည္႔ ဘေလာ႔ခ္ေလးျဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ညီမေကပီဇက္၏ ေအာ္တိုကတ္ဘေလာ႔ခ္ေလးသို႔ ေန႔တိုင္းနီးပါး လိုပင္ ၀င္ေရာက္ေလ႔လာခဲ႔မိသည္။

ညီမေကပီဇက္မွလည္း ၀မ္းေျမာက္စြာပင္ ကြ်ႏု္ပ္တတ္သိသေလာက္ မွ်ေ၀ေပးရန္ ၊ Contributor အျဖစ္၀င္ေရာက္ေရးသားရန္တိုက္တြန္းခဲ႔ေလသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင္႔ပင္ ကြ်ႏ္ုပ္အေနႏွင္႔ မိမိတတ္သိသေလာက္ကို ပိုစ္႔ေလးမ်ားအေနႏွင္႔ တစ္ပုဒ္စ ႏွစ္ပုဒ္စ ေရးသားခဲ႔ဘူးေလသည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္မွာ ညီမေကပီဇက္ ေလာက္ဇြဲမရွိသည္ကတစ္ေၾကာင္း ၊ ကိုယ္တိုင္၌လည္း ဘေလာ႔ခ္တစ္ခု ေရးသားေနသည္က တစ္ေၾကာင္း ၊ အလုပ္မ်ားမအားမလပ္ရွိသည္က တစ္ေၾကာင္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ မေရးသားျဖစ္ေတာ႔ေပ။

ယေန႔တြင္မူ မွတ္မွတ္ရရပင္ ညီမေကပီဇက္၏ ေအာ္တိုကတ္ ဘေလာ႔ခ္တစ္ႏွစ္ျပည္႔တြင္ ညီမ၏ၾကိဳးစားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳ ေက်းဇူးတင္သည္႔ အေနျဖင္႔ အမွတ္တရ ပိုစ္႔တစ္ပုဒ္ ေရးေပးခ်င္ေသာစိတ္ ျဖစ္လာမိေလသည္။ သို႔ေသာ္ စိတ္ကူးသာရွိေသာ္လည္း တကယ္တမ္းေရးမည္ဟု ၾကံစည္ေသာအခါတြင္မူ မည္သည္႔ေနရာမွ စတင္၍ မည္သို႔ေရးသားရမည္ကို မစဥ္းစားတတ္ေအာင္ ရွိေလေတာ႔သည္။ ကြ်ႏု္ပ္အေနျဖင္႔ စာေရးျခင္းအတတ္ပညာကို ကြ်မ္းက်င္စြာ မတတ္ေျမာက္ျခင္း ၊ ညီမေကပီဇက္ေလာက္ ေအာ္တိုကတ္အေၾကာင္းအရာကို ႏံွ႔စပ္စြာ မသိျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ ကြ်ႏ္ုပ္ေရးသားေသာ ပိုစ္႔မွာ ညီမအတြက္ အမွတ္တရမျဖစ္ေစဘဲ အေႏွာင္႔အယွက္ျဖစ္မည္ကိုလည္း မ်ားစြာ စိုးရိမ္မိေလသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင္႔ပင္ ညီမေကပီဇက္၏ ဘေလာ႔ခ္အား ဖြင္႔ကာ ညီမေရးသားထားသည္မ်ားကို တစ္ဖန္ျပန္၍ ေလ႔လာမိေလသည္။

ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ဖတ္ရႈထားသျဖင္႔ အလြတ္ပင္မွတ္မိႏိုင္ေလာက္ေသာ ညီမ၏ဘေလာ႔ခ္ကို ထပ္မံေလ႔လာၾကည္႔မိရာ၌ ညီမ၏တင္ျပပံုမ်ားကို ဦးစြာ ေလးစားမိေလ၏ ။ ေအာ္တုိကတ္အား အေျခခံ Commond မ်ားမွ အစ Updating Software မ်ား အဆံုး ပံုစံေလ႔က်င္႔ခန္းမ်ားႏွင္႔ တကြ ရွင္းလင္း တင္ျပထားပံုမွာ ေအာ္တိုကတ္ေလ႔လာသူမ်ားအဘို႔ မ်ားစြာအဆင္ေျပေစသကဲ႔သို႔ ညီမ၏ စိတ္ရွည္ အပင္ပန္းခံကာ ပညာမွ်ေ၀မႈကို ခ်ီးက်ဴးေလးစားမိေလသည္။ ထို႔အျပင္ အသံုးတည္႔မည္ ဟုထင္ရေသာ ေအာ္တိုကတ္အျပင္ အျခားSoftware မ်ား ၊ ေအာ္တိုကတ္ႏွင္႔ ပတ္သက္ေသာ စာအုပ္မ်ားအား အလြယ္တကူ ရယူဖတ္ရႈႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္ေပးထားျခင္းသည္လည္း လြန္စြာမွပင္ တန္ဘိုးရွိလွေပသည္။ အျခားေသာ ဗဟုသုတျဖစ္ဖြယ္ Link မ်ား အျပင္ ေအာ္တိုကတ္ဘေလာ႔ခ္ကဲ႔သို႔ပင္ အျခားေသာ နည္းပညာ ျဖန္႔ေ၀သည္႔ ဘေလာ႔ခ္မ်ားအားလည္း ေဖာ္ျပထားသည္ ျဖစ္ရာ ညီမေကပီဇက္၏ ပညာအေပၚ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ထဲ သိမ္းဆည္းျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္သိသေလာက္ အားလူအမ်ားသိေစရန္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးသည္႔ စိတ္ဓါတ္ကို လြန္စြာမွပင္ ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္မိေလေတာ႔သည္။ ဤသို႔ျဖင္႔ ညီမေကပီဇက္တည္ေဆာက္ခဲ႔ေသာ ဤေအာ္တိုကတ္ဘေလာ႔ခ္ေလးမွာ ယေန႔ဆိုလွ်င္ တစ္ႏွစ္တင္းတင္းပင္ ျပည္႔ေျမာက္ခဲ႔ေလျပီ။

ေအာ္တုိကတ္ပညာႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ပညာရွာမွီးသူတို႔အတြက္ ေရၾကည္တစ္ခြက္ႏွင္႔တူေသာ အျခားေသာ ဗဟုသုတေလ႔လာလိုက္စားသူမ်ားအတြက္ ထမင္းတစ္နပ္ႏွင္႔ တူေသာ ဤညီမေကပီဇက္၏ ဘေလာ႔ခ္ေလးမွာ တစ္ႏွစ္ျပည္႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ အဓြန္႔ရွည္တည္တံ႔၍ ပညာရပ္မ်ား ဆက္လက္ျဖန္႔ျဖဴးႏိုင္ကာ ညီမေကပီဇက္ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီ႔ထက္မကေသာ ပညာရပ္မ်ား ဆက္လက္ဆည္းပူးတတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစဟု စိတ္အတြင္းမွ လိႈက္လွဲစြာ ဆုေတာင္းေပးေနမိေလသည္။ ဤသို႔ ေတြးေတာေနရင္းမွ လက္ကိုင္ဖုန္းမွ အလုပ္သြားခ်ိန္အတြက္ ျပင္ဆင္ရန္ေပးထားေသာ Alarm မည္လာသျဖင္႔ အေတြးစကိုျဖတ္ကာ ကြန္ပ်ဴတာကို ပိတ္၍ အလုပ္သြားရန္ ျပင္ဆင္ရေလေတာ႔သည္။ ထုိသို႔ျပင္ဆင္ရင္းမွ ဤသို႔ေတြးေတာမိျခင္းအား ညီမေကပီဇက္ထံ ဖုန္းဆက္၍ ေျပာျပမည္ဟု စိတ္ကူးမိလိုက္ေလေတာ႔သည္။
ဆႏၵမြန္ျဖင္႔

စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္